ماه و راه و صدای هميشه‌ی جيرجيرك‌ها

دارم جاي تو را مي‌گيرم،

 توي همه‌ي چشم‌ها

 قلب‌ها،

 خانه‌ها،

 ميان همه‌ي آدم‌ها

دارم بزرگ مي‌شوم به بزرگي همه اين چنارها

 چنارهاي خيابان‌ها و جاده‌ها كه عمري من را ايستاده بودند

                                                                              چشم به راه تو

دارم قد مي‌كشم تا انتهاي آسمان‌ها

 قله‌ي ابرها

ابرهاي ناپيداي اين زمستان پاييزي

مي‌خواهم زرد شوم از شاخه بيفتم،

آخ كه چه كيفي دارد

 آدم‌هاي پاييزهاي بعد، هي بيايند و هي بروند و من زير پايشان خش‌خش راه بياندازم

                                                                                                             خش خش!

و بعد از آن بالا بالاها باران ببارم و خيس شوم

تا پاي چنارها

له‌ام كنند قدم‌ها

و درخت شوم

و هي چنار شوم

و هي چنار شوم

و بيايم تا انتهاي آن جاده

تا باز براي هزارمين بار

منتظر،

چشم به راه شوم آمدن خودم را

از آن سوي راه‌هاي هرگز نيامده!

كاش!

كاش زودتر بيايم

دلم براي خودم بدجوري تنگ شده!

 


نویسنده : مــ. ر.ر - ساعت ٦:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱٢/۱
نظرات ()    |   لینک ثابت    |  


Powered By Persianblog.ir - Designed By Payam salami pargoo